notnews ganivi3 

    თათია გოჩაძე

    თბილისის საქალაქო სასამართლოში ნიკოლოზ ბასილაშვილის წინააღმდეგ მიმდინარე დავა დასრულდა. მოსარჩელე მხარეს წარმოადგენდნენ ბასილაშვილის ყოფილი სპონსორები, ბიზნესმენი ძმები კაჭარავები, რომლებიც ცნობილ ჩოგბურთელს რამდენიმე მილონ ლარს და გაყიდულ თამაშებს ედავებოდნენ.

    ბასილაშვილის ადვოკატის ინფორმაციით, მომსამართლე არჩილ კოჭლამაზაშვილმა მოსარჩელეთა არცეთი მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა. მოსამართლემ სრულად გაიზიარა ბასილაშვილის ადვოკატების მიერ წარდგენილი მტკიცებულებები.

    ესპანეთში, მადრიდში, ნატოს სამიტი გრძელდება. ალიანსის მთავარი განსახილველი მთავარი საკითხი, უკრაინის მხარდაჭერა და ალიანსის მიმდინარე და მომავალ გამოწვევებია. მოსალოდნელია, რომ ლიდერები შეთანხმდებიან უკრაინის მხარდაჭერის გაზრდაზე.

    სამიტზე, უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი სიტყვით გამოდის. აშშ-ს პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა თქვა, რომ იმ ფონზე, როცა რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა „დაარღვია მშვიდობა ევროპაში და თავს დაესხა წესებზე დაფუძნებული წესრიგის პრინციპებს“, შეერთებული შტატები და მისი მოკავშირეები „აჩვენებენ, რომ ნატო ახლა უფრო საჭიროა, ვიდრე ოდესმე“.

    ნატოს გენერალურმა მდივანმა, იენს სტოლტენბერგმა ჟურნალისტებს განუცხადა, რომ შეკრება იქნება "ისტორიული და გარდამტეხი სამიტი ალიანსისთვის" და დასძინა, რომ ეს ხდება "უსაფრთხოების ყველაზე სერიოზული კრიზისის ფონზე, რომელსაც ჩვენ ვუმკლავდებით მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ". რუსეთის ომი უკრაინაში ასევე ახდენს გავლენას ნატოს გრძელვადიან გეგმებზე. ალიანსი ახალ სტრატეგიულ კონცეფციაზე მუშაობს, მისივე თქმით, "შეცვლილი უსაფრთხოების გარემოს" პირობებში. სტრატეგია ასევე შეეხება სხვა გამოწვევებს, მათ შორის ჩინეთსაც. მოკლევადიან პერსპექტივაში, ნატო აძლიერებს მზადყოფნას უპასუხოს გარე საფრთხეებს, მათ შორის ნატოს უშუალო მეთაურობით, ჯარების რაოდენობის გაზრდით და უფრო მძიმე შეიარაღების და ლოგისტიკური რესურსების წინა ხაზზე განლაგებით.

    წყარო: ამერიკისხმა

    უკრაინული ტელეგრამ არხები და მედია ავრცელებენ ინფორმაციას, რომ უკრაინამ აზოვსტალის დამცველი 95 მებრძოლი ტყვეობიდან გამოიხსნა. რუსეთსა და უკრაინას შორის ტყვეთა მორიგი გაცვლა შედგა, რომლის შედეგად 144 უკრაინელი სამხედრო სახლში დაბრუნდა. აქედან 95 აზოვსტალის მცველია, რომელთა შორის 43 უშუალოდ პოლკ “აზოვის“ მებრძოლია. ეს უკრაინაში რუსეთის სრულმაშტაბიანი ომის დაწყებიდან ტყვეთა ყველაზე დიდი რაოდენობით გაცვლაა.

    ბელარუსის პრეზიდენტმა ოკუპირებულ აფხაზეთში პირადი წარმომადგენელი, ვიქტორ შეიმანი გაგზავნა. აფხაზურ საზოგადოებაში და ექსპერტების დონეზე აქტიურად განიხილება, შეიძლება თუ არა ეს იმას ნიშნავდეს, რომ ალექსანდრე ლუკაშენკო აფხაზეთის აღიარებამდე სიტუაციას იკვლევს?

    თებერვლის დასაწყისში ლუკაშენკომ განაცხადა, რომ რუსეთისგან ელოდება „სიგნალებს“ აფხაზეთისა და ცხინვალის დამოუკიდებლობის აღიარებისთვის, ყირიმი კი რუსეთის საკუთრებაა. თუმცა, კრემლმა, რუსეთის პრეზიდენტის პრესმდივნის დიმიტრი პესკოვის პირით, თქვა, რომ – “სიგნალები არ იქნება”.
    აფხაზეთის პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში აცხადებენ, რომ ასლან ბჟანია შეიმანს 25 ივნისს შეხვდა, თუმცა მოლაპარაკების დეტალების შესახებ ცოტა რამ არის ცნობილი. გავრცელებული ინფორმაციით, „მხარეებმა განიხილეს ორმხრივი ინტერესის საკითხები, ევრაზიული ინტეგრაციის აქტუალური ასპექტები, საინვესტიციო და ეკონომიკური თანამშრომლობის პერსპექტივები“.

    ასევე ცნობილია, რომ „ვიქტორ შეიმანმა ასლან ბჟანიას ლუკაშენკოსგან სამახსოვრო საჩუქარი გადასცა“.

    იყო თუ არა შეხვედრაზე მსჯელობა მინსკის მიერ აფხაზეთის დამოუკიდებლობის აღიარების შესაძლებლობის შესახებ, უცნობია.
    ამ ვიზიტს ოკუპირებულ აფხაზეთში აქტიურად ეხმაურებიან. საექსპერტო წრეებში უმეტესობა თანხმდება, რომ უახლოეს მომავალში ნაკლებად სავარაუდოა ბელარუსმა აფხაზეთი აღიაროს. მაგრამ ალექსანდრე ლუკაშენკოს სურს მოამზადოს სიტუაცია, თუ შესაფერისი მომენტი დადგება.
    „ლუკაშენკოს დაუძლეველი წინააღმდეგობები აქვს დასავლეთთან. და ერთადერთმა მთავარმა მოკავშირემ, მოსკოვმა, პირობად დააყენა საგარეო პოლიტიკაში თავისი კურსის დაცვა. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ლუკაშენკო უფრო მომთმენი გახდა, მან შეინარჩუნა დამოუკიდებლობა აღიარების საკითხში გადაწყვეტილების მიღებისას“, – აჯამებს მოსაზრებებს ტელეგრამის პოპულარული არხი „აფხაზეთი-ცენტრი“.

    „შეხვედრები, ვიზიტები – მათი მონაწილეების სტატუსი ყოველ ჯერზე იზრდება. აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობის სრულ აღიარებაზე ლუკაშენკო მხოლოდ მაშინ დათანხმდება თუ ხელისუფლების დაკარგვამდე ნახევარი ნაბიჯი დარჩება და მისი გადარჩენის საკითხი მოსკოვზე იქნება დამოკიდებული.

    განსხვავებულ სიტუაციაში, როცა დაინახავს, ​​რა არაპროგნოზირებადი ვითარებაა უკრაინაში, ის შეეცდება თავი აარიდოს და ხიდები დაუწვავად დატოვოს – გაექცევა კულტურული კომუნიკაციით ან პარლამენტის გადაწყვეტილების საფუძველზე ნაწილობრივი აღიარებით”.

    წყარო: „ჯემნიუსი“

    „დიდ მოთამაშეებს შორის კომპრომისი საქართველოს კი არა, უკრაინის საკითხზე უფრო მოხდება!

     ავტორი: თათია გოჩაძე

     20 და 24 ივნისს რუსთაველის გამზირზე უპრეცედენტო რაოდენობის ხალხი გამოვიდა. ამ აქციებს ზოგი 1989 წლის აპრილის მოვლენებს ადარებს. აქ „თავების დათვლა“ აზრადაც არავის მოსვლია, რადგან ისედაც თვალნათლივ ჩანდა, რომ დედაქალაქის მთავარ გამზირზე გამოსული ათიათასობით ადამიანი ქმნიდა მუხტს, რომელიც ბოლო 30 წელია, საქართველოში არავის უნახავს. 20 და 24 ივნისს, საქართველოს მოსახლეობა ქუჩაში იმის დასამტკიცებლად გამოვიდა, რომ ჩვენ - ქართველი ერი ვირჩევთ ევროპას და უკრაინისა და მოლდოვის მსგავსად, ჩვენც ვიმსახურებთ ევროკავშირის კანდიდატი ქვეყნის სტატუსს. სამოქალაქო მოძრაობამ - „შინ ევროპისკენ“ მორიგი მასშტაბური აქცია 3 ივლისისთვის დააანონსა. მანამდე კი, როგორც ორგანიზატორებმა განაცხადეს, მთელი ქვეყნის მოსახლეობას შეხვდებიან, რათა საპროტესტო მუხტი გაცილებით მასშტაბური გახდეს. აქციების ორგანიზატორები ითხოვენ, გადადგეს პრემიერ-მინისტრი; შეიქმნას ეროვნული თანხმობის დროებითი „ტექნიკური მთავრობა“ და ევროკავშირის მონიტორინგის ქვეშ ჩატარდეს დემოკრატიული საპარლამენტო არჩევნები. რამდენად რეალურია ეს  მოთხოვნები და რა შედეგს გამოიღებს ზაფხულის აქციები? - „ვერსია“ ანალიტიკოს ვახტანგ ძაბირაძეს ესაუბრა, რომელიც მიიჩნევს, რომ აქციების ორგანიზატორების მხრიდან უფრო რეალურად მისაღწევი იქნებოდა, თუ ხელისუფლებას ევროკავშირის 12-პუნქტიანი გეგმის შესრულებას აიძულებდნენ, რადგან მისი თქმით, უფრო მეტი შანსია, ხელისუფლებამ ეს პუნქტები შეასრულოს, ვიდრე ძალაუფლება დათმოს... 

    გთავაზობთ ინტერვიუდან ამონარიდს:

     ბატონო ვახტანგ, 20 ივნისს, რუსთაველზე უამრავი ადამიანი გამოვიდა, ამ მასშტაბის აქცია მე არ მახსენდება... თქვენ რაზე მიგანიშნებთ ეს ფაქტი?

    - გეთანხმებით, ხალხის დიდი რაოდენობა გამოვიდა. იყო რამდენიმე მომენტი, როცა საზოგადოება მართლა გამოვიდა ქუჩაში, არ ვლაპარაკობ ბოლო ათწლეულზე, მაგრამ პროტესტის ასეთი მასშტაბი და სხვადასხვა ჯგუფისგან შემდგარი საზოგადოება, ბოლო წლებია, რუსთაველზე არ ყოფილა. ეს მოსალოდნელიც იყო, რადგან ცნობილი იყო, რომ საქართველო ამ სტატუსს ვერ მიიღებდა. ეს არის საქართველოს მოსახლეობა იმ გამოკითხვებით, რომ 85% ევროპისკენ მიისწრაფვის და ეს დადასტურდა ამ აქციითაც.

    რომ ვთქვათ, ეს მხოლოდ ევროპისთვის განკუთვნილი აქცია იყო და საზოგადოება იმიტომ გამოვიდა, რომ ევროპას დაენახა ჩვენი მისწრაფებებიო, მთლად ასე არაა. კი, იყო ეს მოტივი, მაგრამ არის მეორეც - ეს იყო საპროტესტო აქცია. რამდენიც უნდა ილაპარაკოს ხელისუფლებამ, ჩვენი მომხრეებიც იყვნენ აქციაზეო, ძალიან ცუდი, თუ ასეა, ე.ი. უნდა ჩათვალონ, რომ ეს ხალხი მათი მომხრე უკვე აღარაა. ხელისუფლებისთვის უკეთეს შემთხვევაში, ისინი პატარა პარტიებში გადანაწილდებიან, უარეს შემთხვევაში კი ნაციონალურ მოძრაობას შეუერთდებიან. 24-ში მომეჩვენა, რომ აქცია ცოტა შემცირებული იყო, მაგრამ ეს ბევრს არაფერს ცვლის, რადგან 24-ში დადასტურდა ის, რაც 20-ში უკვე ვიცოდით. ვნახოთ, რა მოხდება 3 ივლისს. თუ დაიწყება მობილიზება მთელი ქვეყნის მასშტაბით საპროტესტო ტალღის, მაშინ 3-ში ნამდვილად იქნება ძალიან დიდი აქცია. ვფიქრობ, ხელისუფლება უნდა დაფიქრდეს ამაზე და დაიწყოს გამოსავლის ძებნა.

    მეორე მხრივ, ოპოზიცია არ უნდა გათამამდეს, რომ ამდენი ხალხი გამოვიდა ქუჩაში და სასწრაფოდ არ უნდა მოინდომოს რაღაცების შეცვლა, რადგან ასეთი რაღაცებიც გვახსოვს, როცა ოპოზიციამ იჩქარა და სიჩქარეში ისიც დაკარგა, რაც ჰქონდა...

    ინტერვიუ სრულად წაიკითხეთ აქ...

    ავტორი: თათია გოჩაძე

    აფხაზეთში დიდი სკანდალია - აფხაზეთის დეფაქტო პრეზიდენტის ახალი თანაშემწე, ალექსანდრე მირელი ეთნიკურად ქართველია და ეს უკვე თავად დეფაქტო პრეზიდენტმაც დაადასტურა.

    ასლან ბჟანიას პრესსამსახური ახალ დანიშნულ პირს ახასიათებს, როგორც პატივცემულ პიროვნებას, რომელიც რუსეთში დაჯილდოებულია “მედლებით, საპატიო სიგელებით, მადლობისა და მისასალმებელი წერილებით”. ხაზგასმულია, რომ მან ჯილდო რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინისგან მიიღო.

    აღმოჩნდა, რომ ალექსანდრე მირელი ადრე მირილაშვილი იყო. იგი სოხუმში დაიბადა და 1992 წელს, როდესაც ქართულ-აფხაზური კონფლიქტი დაიწყო, საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა.

    მირელი იძებნება რუსეთში ქართული დიასპორის ვებგვერდზე kartvelebi.ru არსებულ ჩამონათვალშიც. იქ იგი წარმოდგენილია როგორც სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე.

    ის, რომ ახლა აფხაზეთის ლიდერს თანაშემწის სტატუსით ეთნიკურად ქართველი დაეხმარება, სოციალური ქსელებიდან გახდა ცნობილი. ოფიციალურად, ალექსანდრე მირელის დეფაქტო პრეზიდენტ ბჟანიას ახალ თანაშემწედ დანიშვნის შესახებ ინფორმაცია არ გავრცელებულა.

    აფხაზეთის პრეზიდენტის პრესსამსახურს ჯერ არ გაუკეთებია ინფორმაცია, კონკრეტულად რას გააკეთებს მირელი და რა იქნება მისი უფლებამოსილება.

    მირელი იყო არხანგელსკის ოლქის გუბერნატორის ყოფილი მოადგილე (2009-2012), რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატის სტანისლავ გოვორუხინის თანაშემწე.მედიამ მას ყურადღება 2018 წლის ივნისში მიაქცია, როდესაც მისი ვაჟის, მორის მირელისა და სამშენებლო მაგნატის ალექსანდრე ჩიგირინსკის ქალიშვილის, ირინა ჩიგირინსკის ქორწილი შედგა.

    მაშინ მედია წერდა, რომ პრემიერ-მინისტრის პრესმდივანმა ნატალია ტიმაკოვამ ამ ქორწილში ლეზგინკა იცეკვა - წერს „ჯემნიუსი“.


    აღნიშნულ საკითხზე მეტი დეტალის გასარკვევად, „ვერსია“ კონფლიქტოლოგსა და ანალიტიკოს მამუკა არეშიძეს ესაუბრა. გთავაზობთ ინტერვიუდან ამონარიდს:

    _ ბატონო მამუკა, თქვენი აზრით, აფხაზი მოსახლეობა შეეგუება იმას, რომ რუსეთი პრომოსკოვური დეფაქტო მთავრობის დანიშვნას აპირებს?

    _ მოაზროვნე მოსახლეობა ამას ძალიან განიცდის, შემგუებლებისთვის კი სულერთია, ხელისუფლებაში ვინ იქნება. ინტელიგენცია ძალიან განიცდის და არის ერთი აჟიოტაჟი სოციალურ ქსელში, ანტაგონიზმი რუსების მიმართ იგრძნობა, მაგრამ ეს „სამზარეულოს ანტაგონიზმია“ და ექსტრემალურ სიტუაციაში მაინც იქით იხრებიან, თან იმ ფონზე, რომ საქართველოს მხარე არაფერს აკეთებს საზოგადოებრივი აზრის შესაცვლელად.

    მიაქციეთ ყურადღება, როგორ ცდილობენ, მდგომარეობა შეცვალონ აფხაზეთში. ერთი ამბავი ატეხეს რუსეთის დუმის დეპუტატებმა იმის თაობაზე, რომ ვითომ აფხაზეთში იჩაგრება რუსული ენა. მოითხოვეს, რუსულ ენას სტატუსი გაეზარდოს აფხაზეთში. ეს ყველაფერი „ჭიქაში ქარიშხალია“, რადგან რუსულ ენას კი არა, აფხაზურ ენას აკლია სტატუსი აფხაზეთში და ამის თაობაზეა სოციალურ ქსელში გაუთავებელი მსჯელობა მიდის.

    ინტერვიუ სრულად წაიკითხეთ აქ...

    ავტორი: თათია გოჩაძე

     საქართველო ევროკავშირის კანდიდატი ქვეყნის სტატუსის მოლოდინშია. ევროკომისია მოსაზრებას ევროკავშირის კითხვარზე საქართველოს მიერ გაგზავნილი პასუხების საფუძველზე ამზადებსსაქართველომ ევროკომისიის 2 700-მდე შეკითხვას უპასუხა, თუმცა რა ჩაწერა დოკუმენტშიუცნობია.

    24-25 ივნისის სამიტზე, ევროკავშირის ქვეყნების ლიდერები მიიღებენ გადაწყვეტლებასმიენიჭება თუ არა საქართველოს ევროკავშირის კანდიდატი ქვეყნის სტატუს. რა მოლოდინი აქვთ მმართველ პარტიაში ამ მნიშვნელოვანი სტატუსის მინიჭებაზე? - „ვერსია“ საპარლამენტო უმრავლესობის დეპუტატ გიორგი ხელაშვილს ესაუბრა. 

    გთავაზობთ ინტერვიუდან ამონარიდს:

     - მოლოდინი მაქვს, რომ იქნება სამართლიანი გადაწყვეტილება და საქართველო მიიღებს კანდიდატის სტატუსს. ამისკენ ჩვენ არაერთი წელია, მივდივართ. წინა საპარლამენტო არჩევნებზე ჩვენი მთავარი ლოზუნგი და დაპირება იყო, რომ გავატარებდით ყველა საჭირო რეფორმას, რათა გვქონოდა საფუძველი, 2024 წელს, შეგვეტანა განაცხადი ევროკავშირის წევრობაზე. ეს პროცესი დაჩქარდა გეოპოლიტიკური ცვლილებების გამო, თუმცა აქამდე გატარებული რეფორმებიც უნდა იყოს საკმარისი, რომ ჩვენი მოთხოვნა დაკმაყოფილდეს, მით უმეტეს, იმ ქვეყნებთან შედარებით, რომლებმაც ჩვენთან ერთად შეავსეს ეს განაცხადი. ამას ყველაზე კარგად მოწმობს კითხვარი, რომელიც საქართველოს გამოეგზავნა და როგორც ჩვენი ევროპელი პარტნიორებისგან ვიცით, ეს კითხვარი შევსებულია ძალიან მაღალ დონეზე, თუმცა საქმე ისაა, რომ ამ გადაწყვეტილებაზე გავლენას ახდენს ოთხი დიდი ფაქტორი...

    - რას გულისხმობთ?

    - პირველი და ყველაზე მნიშვნელოვანი მსგავსი გადაწყვეტილების მიღებისას, ევროკავშირის მხრიდან რეგიონში მიმდინარე ფართო გეოპოლიტიკური და ასევე, ევროკავშირში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესია. ადვილი არაა გადაწყვეტილების მიღება ამ საკითხზე, რადგან სამწუხაროდ, ისტორიის დინება ხელს ახალი წევრების შემატებას არ უწყობს, რადგან ევროპაში „დაღლილობაა გაფართოების მიმართ“. ეს გამოიხატება პოლიტიკურ წრეებში, მთავრობებსა და მოსახლეობაში, ვინაიდან წინა გაფართოებები უპრობლემო არ ყოფილა. ევროკავშირი უკმაყოფილოა მიღებული ქვეყნების ტრაექტორიით, როგორც რეფორმების, ასევე, პოლიტიკური წინააღმდეგობების თვალსაზირისით. რაც მეტი წევრია, მით უფრო უჭირთ მიაღწიონ თანხმობას. ეს კი ხელს უშლის ევროკავშირის მომგებიან ჩართულობას საერთაშორისო საკითხებში, ამიტომ ბუნებრივად გაჩნდა გარკვეული სკეპტიციზმი გაფართოების მიმართ.   

    მეორე ფაქტორია არსებული გეოპოლიტიკური ვითარება - უკრაინის ომი, პანდემია, საერთაშორისო კონკურენციის ზრდა. უკრიანაში რუსეთის შეჭრა არ არის მხოლოდ ერთი ქვეყნის მიერ მეორის დაპყრობა, არამედ, ამას ძალიან ფართო ეკნომიკური, პოლიტიკური და იდეოლოგიური შედეგი აქვს, რაც კიდევ უფრო ართულებს პროცესს ევროკავშირის გაფართოების შესახებ. არავის უნდა ომით, კონფლიქტებით, განუვითარებელი ეკონომიკით (უკრაინის შემთხვევაში, ამას ბევრი სხვა რამ ემატება, კორუფცია და ა.შ.) ასეთი ქვეყნის მიღება. ასე რომ, ერთი შეხედვით, თითქოს ჩვენი განაცხადი დაჩქარდა, მაგრამ მეორე მხრივ, უკრაინასა და მოლდოვასთან ასოცირება ამ პროცესში, არ არის გამორიცხული, რომ უფრო გვირთულებდეს საქმეს, ვინაიდან უკვე მოვყევით ამ დიდი გეოპოლიტიკური დაპირისპირების ქარიშხლის შუაგულში. ეს საით წაგვიყვანს, ჯერ არ ვიცით. შეიძლება, დადებითი აღმოჩნდეს, შეიძლება - უარყოფითი.  

    მესამე ფაქტორი კი ის რეფორმებია, რომელიც საქართველომ გაატარა და რაც ევროპული რეგულაციებითა და კრიტერიუმების მიხედვით, უნდა იყოს გადამწყვეტი. ამ მხრივ, ყველაზე მყარად ვდგავართ. პირველი ორი ფაქტორი თუ ჩვენი გავლენის მიღმაა, რაც შეგვეძლო ევროკავშირში გაწევრიანებისთვის გაგვეკეთებინა, საქართველოს მთავრობამ ბევრი სირთულის, პოლიტიკური დესტაბილიზაციის, პანდემიის მიუხედავად, ძალიან კარგად შეასრულა.

    აქამდე ევროპა ამას აღიარებდა, იყო ასოცირების, თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმება, ვიზალიბერალიზაცია და ყველაფერი მიდიოდა ლოგიკური დაგვირგვინების - განაცხადის შეტანისკენ, რაც დამოკიდებულია ასოცირების შეთანხმების შესრულებაზე, რომელიც ჩვენი შეფასებით, 40-დან 45%-მდე უკვე შესრულებული გვაქვს. 2024 წლისთვის კი 2/3 უნდა გვქონდეს შესრულებული. ასე რომ, ის, რაც ჩვენი შესაძლებლობის ქვეშ იყო, შევასრულეთ კარგად.

    მეოთხე ფაქტორი ყველაზე წინააღმდეგობრივია. ევროპის გაფართოების წინა ტალღებს თუ შევხედავთ, განსაკუთრებით აღმოსავლეთით, ხშირად არანაკლები მნიშვნელობა ენიჭებოდა იმ პოლიტიკური მომენტისთვის, რა მდგომარეობა იყო ახალ წევრ ქვეყნებში. როგორც ამბობენ, თუ ვარსკვლავები კარგად იყვნენ განლაგებულნი მათთვის, ბედი თუ გაუღიმებდათ, ისინი უფრო ადვილად შედიოდნენ. ეს მეოთხე ფაქტორი ყველაზე უფრო შემთხვევითია და არ ექვემდებარება ლოგიკას. ვფიქრობ, პირველი ორი ფაქტორი ჩვენ კონტროლს მიღმაა, მესამეში მყარად ვდგავართ, მეოთხე კი ყველაზე წინააღმდეგობრივია.

    ეს მეოთხე ფაქტორი, ჩემი აზრით, უკავშირდება პოლიტიკურ პოლარიზაციას, რომელიც ქვეყანაშია. ამან მიიყვანა ქვეყანა იმ მდგომარეობამდე, როდესაც საქართველოს წევრობისთვის, სწორედ ჩვენს მიერ შესრულებულ შედეგებთან ერთად, ყურადღების ცენტრში აღმოჩნდა მიმდინარე პოლიტიკური მომენტის საკითხი. საწყენია, რომ არსებობს ძალიან მწვავე დაპირისპირება ხელისუფლებასა და ოპოზიციას შორის, რომელშიც ჩართულნი არიან, არასამთავრობო ორგანიზაციები, საერთაშორისო ლობისტები, მედია - ყველაფერი ეს, საქართველოს არცთუ დადებითად წარმოაჩენს საერთაშორისო ასპარეზზე და ევროპული მთავრობების თვალში. კითხვის გაგრძელება...

    ავტორი: თათია გოჩაძე

    აფხაზეთში დიდი სკანდალია - აფხაზეთის დეფაქტო პრეზიდენტის ახალი თანაშემწე, ალექსანდრე მირელი ეთნიკურად ქართველია და ეს უკვე თავად დეფაქტო პრეზიდენტმაც დაადასტურა.

    ასლან ბჟანიას პრესსამსახური ახალ დანიშნულ პირს ახასიათებს, როგორც პატივცემულ პიროვნებას, რომელიც რუსეთში დაჯილდოებულია “მედლებით, საპატიო სიგელებით, მადლობისა და მისასალმებელი წერილებით”. ხაზგასმულია, რომ მან ჯილდო რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინისგან მიიღო.

    აღმოჩნდა, რომ ალექსანდრე მირელი ადრე მირილაშვილი იყო. იგი სოხუმში დაიბადა და 1992 წელს, როდესაც ქართულ-აფხაზური კონფლიქტი დაიწყო, საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა.

    მირელი იძებნება რუსეთში ქართული დიასპორის ვებგვერდზე kartvelebi.ru არსებულ ჩამონათვალშიც. იქ იგი წარმოდგენილია როგორც სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე.

    ის, რომ ახლა აფხაზეთის ლიდერს თანაშემწის სტატუსით ეთნიკურად ქართველი დაეხმარება, სოციალური ქსელებიდან გახდა ცნობილი. ოფიციალურად, ალექსანდრე მირელის დეფაქტო პრეზიდენტ ბჟანიას ახალ თანაშემწედ დანიშვნის შესახებ ინფორმაცია არ გავრცელებულა.

    აფხაზეთის პრეზიდენტის პრესსამსახურს ჯერ არ გაუკეთებია ინფორმაცია, კონკრეტულად რას გააკეთებს მირელი და რა იქნება მისი უფლებამოსილება.

    მირელი იყო არხანგელსკის ოლქის გუბერნატორის ყოფილი მოადგილე (2009-2012), რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატის სტანისლავ გოვორუხინის თანაშემწე.მედიამ მას ყურადღება 2018 წლის ივნისში მიაქცია, როდესაც მისი ვაჟის, მორის მირელისა და სამშენებლო მაგნატის ალექსანდრე ჩიგირინსკის ქალიშვილის, ირინა ჩიგირინსკის ქორწილი შედგა.

    მაშინ მედია წერდა, რომ პრემიერ-მინისტრის პრესმდივანმა ნატალია ტიმაკოვამ ამ ქორწილში ლეზგინკა იცეკვა - წერს „ჯემნიუსი“.


    აღნიშნულ საკითხზე მეტი დეტალის გასარკვევად, „ვერსია“ კონფლიქტოლოგსა და ანალიტიკოს მამუკა არეშიძეს ესაუბრა. გთავაზობთ ინტერვიუდან ამონარიდს:

    _ ბატონო მამუკა, თქვენი აზრით, აფხაზი მოსახლეობა შეეგუება იმას, რომ რუსეთი პრომოსკოვური დეფაქტო მთავრობის დანიშვნას აპირებს?

    _ მოაზროვნე მოსახლეობა ამას ძალიან განიცდის, შემგუებლებისთვის კი სულერთია, ხელისუფლებაში ვინ იქნება. ინტელიგენცია ძალიან განიცდის და არის ერთი აჟიოტაჟი სოციალურ ქსელში, ანტაგონიზმი რუსების მიმართ იგრძნობა, მაგრამ ეს „სამზარეულოს ანტაგონიზმია“ და ექსტრემალურ სიტუაციაში მაინც იქით იხრებიან, თან იმ ფონზე, რომ საქართველოს მხარე არაფერს აკეთებს საზოგადოებრივი აზრის შესაცვლელად.

    მიაქციეთ ყურადღება, როგორ ცდილობენ, მდგომარეობა შეცვალონ აფხაზეთში. ერთი ამბავი ატეხეს რუსეთის დუმის დეპუტატებმა იმის თაობაზე, რომ ვითომ აფხაზეთში იჩაგრება რუსული ენა. მოითხოვეს, რუსულ ენას სტატუსი გაეზარდოს აფხაზეთში. ეს ყველაფერი „ჭიქაში ქარიშხალია“, რადგან რუსულ ენას კი არა, აფხაზურ ენას აკლია სტატუსი აფხაზეთში და ამის თაობაზეა სოციალურ ქსელში გაუთავებელი მსჯელობა მიდის.

    ინტერვიუ სრულად წაიკითხეთ აქ...

    თბილისის მერმა საზოგადოებას ახალი მოადგილე გააცნო. 8 ივნისს, დედაქალაქის მთავრობის სხდომაზე, კახა კალაძემ კახა გულედანის კანდიდატურა ოფიციალურად წარადგინა, რომელიც ამ დრომდე, თბილისის მუნიციპალურ ინსპექციას ხელმძღვანელობდა.  

    თბილისის მთავრობის სხდომაზე წუთიერი დუმილით პატივი მიაგეს მერის მოადგილე ილია ელოშვილის ხსოვნას, რომელიც 1 ივნისს, საკუთარ სახლში, გარდაცვლილი იპოვეს. 47 წლის ილია ელოშვილს მეუღლე და ორი შვილი დარჩა. თბილისის მერის მოადგილის თანამდებობას 2017 წლიდან იკავებდა, მანამდე - ენერგეტიკის მინისტრი, უფრო ადრე კი - ენერგეტიკის მინისტრის მოადგილე გახლდათ. კითხვის გაგრძელება...

    ავტორი: ნინო დოლიძე

     რამდენიმე დღეში, კერძოდ, 20 ივნისს, დედაქალაქის მთავარ გამზირზე ანუ ზუსტად იქ, სადაც 30 წელზე მეტია, საქართველოს ბედი თუ ავბედობა წყდება, დიდი ამბავი იქნება. კერძოდ, სამოქალაქო მოძრაობის - „სირცხვილია“ ინიციატივით, აქცია გაიმართება, რომლის მიზანიც იმის კიდევ ერთხელ დემონსტრირებაა, რომ ჩვენ, საქართველოს მოქალაქეებს ჩრდილოეთი კი არა, დასავლეთი, ესე იგი, ევროპა გვინდა. ზოგადად, ქვეყანაში, სადაც წლების წინ, რეფერენდუმით გაირკვა, რომ მოსახლეობის უმრავლესობის არჩევანი ევროატლანტიკური ინტეგრაციაა, მსგავსი აქციები აღარ უნდა ტარდებოდეს, მაგრამ ამ გადარეულ დროში გასაკვირი აღარაფერია. კითხვის გაგრძელება...

    წაიკითხეთ „ვერსია“ პდფ ფორმატში

    Please publish modules in offcanvas position.